سلام...!

من فرشته ام. 16 سالمه اما مثل همه ی ادمای دیگه سختی و تنهایی و دلتنگی رو زیاد تجربه کردم. ولی هیچ وقت کسی رو نداشتم که باهاش درددل کنم. همیشه با نوشتن روی خطوط موازی کاغذها اروم میشم. این بود که تصمیم گرفتم یه دفتر خاطرات بگیرم. البته خاطرات که چه عرض کنم؟ دفتر دلتنگی. حالا اون دفتر,تنها همدم تنهایی های منه. نمیدونم چرا ولی یهو تصمیم گرفتم خاطراتمو _ البته دلتنگی هامو _ بیارم تو یه وب. اونم همین وبی یه که میبینین. نمیدونم کسی هست که حوصله ی خوندن دست نوشته های منو داشته باشه یا نه. ولی مینویسم تا شاید دلم یه کمی اروم تر شه. شاید بتونم فکر کنم یکی کنارمه و به حرفام و درددلام گوش میده. اگه همرام هستین نظر بدین تا بدونم تنها نیستم. کی میدونه؟ شاید قصه ی دلتنگی های من تو همین لحظه تو یه جای دیگه ی دنیا داره تکرار میشه....

دوستون دارم. خیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییلی زیاد.

بای

گاه دلتنگ می شوم


دلتنگ تر از همه ی دلتنگی ها


 گوشه ای می نشینم و حسرت ها را می شمارم


و باختن ها را


و صدای شکستنها را


و وجدانم را محاکمه می کنم!


من کدامین قلب را شکستم و كدامین امید را نا امید

کردم و


کدامین احساس را له کردم و


کدامین خواهش را نشنیدم و به کدام دلتنگی خندیدم


که این چنین دلتنگم؟!!

http://dokhtarebahar2010.blogfa.com/

 شاید آن روز که بر می گردی

لکه هایی ز سیاهی

باقی از عمر جوانی

روی موهای سرم باز هویدا باشد

شاید از شعله عشقت

آتشی گرچه ضعیف

هیزمی خیس و نحیف

شرری اندک و خورد

زیر خاکستر قلبم

کومه ای ساخته باشد

شاید آن روز مرا

بر سر دار بلندی نگری

که همه پود طنابش

آرزوهای من است

و هر تارش گره ای از سر گیسوی درازت

به بلندای همه شب های من است

شاید این جمله برایت

باز هم خنده ای تکراری باشد

به بهارم نرسیدی به خزانم بنگر

که به مویم اثر از برف و زمستان من است...

http://dokhtarebahar2010.blogfa.com/

عکس های بامزه برای شادی روح !!!

چه حس غریبی است
در خویش میشکنی٬
خرد میشوی٬
کسی صدای شکستنت را نمیشنود!
به زانو در می ایی٬
به زمین می افتی٬
اما کسی غروب غرور زندگی را در چشمانت نمیبیند!
بیزاری وجودت را فرا میگیرد٬
و تو ٬از همیشه تنها تر میشوی!
و تنهایی ات بر بی کسی ات میگرید..

http://www.ebrahemraheme.blogfa.com/

گاهی دلم میگیرد
از آدمهایی که در پس نگاه سردشان با لبخندی گرم فریبت میدهند
دلم میگیرد از خورشیدی که گرم نمی کند و نوری که تاریکی میدهد
از کلماتی که چون شیرینی افسانه ها فریبت میدهند
دلم میگیرد از سردی چندش آور دستی که دستت را می فشارد
و نگاهی که به توست و هیچ وقت تو را نمبیند
از دوستی که برایت دو بال برای پریدن هدیه می آورد
و پرواز را با منفور ترین کلمات معنی میکند
از خودم هم دلم میگیرد
نمی دانم چرا نمی دانم
از خودم هم دلم میگیرد
نمی دانم چرا نمی دانم

http://www.ebrahemraheme.blogfa.com/

وقتی دلت خسته شــد ،

دیگر خنده معنایی نداره

فـقـط می خندی تا دیگران ، غم آشیانه کرده در چشمانت را نـبـیـنـنـد !

وقتی دلت خسته شــد ،

دیگر حتی اشکهای شبانه هـم آرومت نمی کنه

فـقـط گریه می کنی چون به گریه کردن عادت کرده ای !

وقتی دلت خسته شــد ،

دیگر هیچ چیز آرومت نمی کنه به جز دل بریدن و رفتن

http://www.ebrahemraheme.blogfa.com/

صدایی که در بلندگوهای زندگی ما پخش میشود ، همانی است که گیرنده هامون میگیرند. رادیوی بعضی ها روی کانالهای تلخی و شکست و ناکامی تنظیم شده. کانالی با ایستگاه مرکزی قدرتمند که وقتی روی فرکانسش میری ، صدایی واضح تو را به شکست دعوت میکند

کافیست پیچ رادیو را بچرخانی...صداهای دیگری نیز در هستی هست. شادی هم هست...عشق واقعی هم هست...اشتی و سکون و سکینت هم هست

شاید وقتش باشد برقصی با طنین  عالم...این روح توست که با ندای  تبارک الله احسن الخالقین به دست افشانی باید بپردازد

نگران صدای بلند رادیوهای بیگانه نیز نباشد...بعضی ها کارشون فقط پارازیت فرستادن روی امواج الهی است و تقویت کننده رادیو شیطانند تا تو فراموش کنی که شاهزاده اصلی خودت هستی و باید دوباره تاج و تخت مملکتت را باز پس بگیری

تو همان شاهزاده ای هستی که خواب دیده گدا شده...بیدار شو !

                                                                          منبع:سایت دکتر شیری

منبع من:http://khodawaman.blogfa.com/

                                    ((به نام خدا))

نمیدونم میخوام چی بنویسم. فقط میدونم که میخوام برای تو بنویسم خدا! میخوام از دلشکستگی ها و خستگی هام بگم. مطمینم که گوشی هم برای شنیدن حرف های من داری. ولی باید از کجا بگم؟ از چی بگم؟ دلگیرم خدا. از این دنیا, از همه ی ادما, از سرنوشت, از زندگی, از خودم, از تو,... از همه چیز خدا! از همه چیز! احساس میکنم ازم جدا شدی. حس میکنم دیگه پیشم نیستی. چرا این کارو با من میکنی خدا؟ من بارها گفتم که جز تو هیچکس رو ندارم. من حق ندارم مثل خیلی از ادما به کسی از جنس مخالفم فکر کنم و عاشقش باشم. خودت خواستی که همه ی ادما رو ول کنم و بیام پیش خودت. خودت خواستی که یادم بمونه بنده ی توام, یادم بمونه که یه برده ام, ازاد نیستم. خودت قول دادی که باهام مهربون باشی. پس چرا اصلا نیستی؟ 77 روز مونده. نمیدونم چی در انتظارمه؟!!!! اگه نه به ارزوم برسم و نه بمیرم....چی به روزم میاد؟ چطور باید زندگی کنم؟ چرا پیامبرا هرچی ازت میخواستن بهشون میدادی؟ گناه من چیه که پیامبر نیستم؟!!! خوب منم بنده اتم. پسم نزن خدا. من جز تو هیچکس هیچ چیز رو ندارم. ماندگاری میگفت بهت بگیم یا منو بپذیر یا میرم سمت شیطون یا منو بخر یا شیطون منو میخره. ولی من نمیتونم اینو بگم. اگه نخریمم فرقی نمیکنه. من نمیتونم برم سمت شیطون. شاید هرازچندگاهی, شایدم لحظه به لحظه در حال گول خوردن ازش باشم ولی هیچ وقت نمیتونم برای همیشه مال اون شم. اگه نشه, زندگی من تو تاریکی کفر فرو نمیره, فرو میره تو تاریکی و وحشت غم! خدا! فرق کار بزرگ با کار خیر چیه؟!!!! من چطور میتونم 14 تا کار بزرگ و 6 تا کار خیر انجام بدم؟ تو چقدر بزرگی خدا؟!! چقدر باید سرم رو بالا بگیرم تا ببینمت؟!!! خدایا! فاصلت تا من خودت گفتی که کوتاهه. از اینجا که من ایستادم, چقدر تا اسمون راهه!!!!! یه کمم دارم بی انصافی میکنم. خواستم بگم پس کجایی خدا. ولی اشتباه کردم. من همیشه حست میکنم, ولی خیلی دوری! خیلی! چرا من اینقدر حقیرم؟ چرا تنها کسی که من دارم باید اربابم باشه؟!!! حضرت ابراهیم چی کار کرد که تو اونو دوست خودت گرفتی؟!!! من میتونم به قران و نماز اعتقاد داشته باشم خدا؟ من باید چی کار کنم؟ تو مدام کمکم میکنی ولی من بدجوری گیج موندم! نمیدونم باید چی کار کنم!!!!! باید چی کار کنم خدا؟!!!!!!!

13/10/1389                                     3:38

سلاممممممممممم

سال نو مبارک

امیدوارم بهترین و خوشگل ترین سال زندگیتون باشه. ایشالا به قشنگ ترین ارزوهاتون برسید. شاد شاد شاد شاد شاد باشید. از همه مهم تر ایشالا فقط زنده نباشید زندگی کنید. ایشالا شبیه بهترین ادمای تاریخ بشید. ایشالا خوشگلید خوشگل تر بشید. ایشالا پولدارید پولدارتر بشید. ایشالا شاگرد زرنگ کلاسید زرنگ تر تر تر بشید. ایشالا مهربونید مهربون تر بشید. ایشالا ادما رو خیلی خیلی خیلی بیشتر دوست داشته باشید مث جاستین توی این تایم. ایشالا به خدا خیلی خیلی خیلی نزدیک تر بشید. ایشالا سرزمین اهوراییمون از این فلاکت در بیاد... بسه دیگه. تو یه سال مگه چقدر اتفاق میتونه بیفته؟؟؟؟؟؟!!!!!!!

این عکس اتیش بازی تو سواحل هاواییه

عاشق عیدم فقط به خاطر اینکه از تو به جا مونده کوروش

فقط ارزو میکنم شاد باشید و عاشق. هرچند تضاد دارن اما قشنگ ترینن. شمام دعا کنید من این 4-3 ماه رو جون سالم به در ببرم.

راستی من تصمیم گرفتم توی سال جدید  ماهی یک بار برای شادی روح کوروش دعا کنم. اگه کسی زرتشتی هست, لطفا کمکم کنه.

دوستون دارم. خییییییییییییییییییییلی زیاد. بای

غذاهای نوروزی

یکی از متداول‌ترین غذاهایی که به مناسبت نوروز پخته می‌شود، سمنو (سمنک، سومنک، سوملک، سمنی، سمنه) است. این غذا با استفاده از جوانه گندم تهیه می‌شود. در بیشتر کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند، این غذا طبخ می‌شود. در برخی از کشورها، پختن این غذا با آیین‌های خاصی همراه است. زنان و دختران در مناطق مختلف ایران، افغانستان، تاجیکستان^[۵]، ترکمنستان^[۳۶] و ازبکستان^[۳۷] سمنو را به‌صورت دسته‌جمعی و گاه در طول شب می‌پزند و درهنگام پختن آن سرودهای مخصوصی می‌خوانند. برای نمونه در افغانستان در یکی از مشهورترین ترانه‌ها، این بیت به تکرار خوانده می‌شود:^[۳۸]

پختن غذاهای دیگر نیز در نوروز مرسوم است. به‌طور مثال در بخش‌هایی از ایران؛ سبزی پلو با ماهی در شب عید، در افغانستان سبزی چلو با ماهی, در ترکمنستان؛ نوروزبامه^[۳۹]، در قزاقستان؛ اویقی آشار^[۴۰]، در بخارا؛ انواع سمبوسه^[۴۱] پخته می‌شود. به‌طور کلی پختن غذاهای نوروزی در هر منطقه‌ای که نوروز جشن گرفته می‌شود مرسوم است و هر منطقه‌ای غذاها و شیرینی‌های مخصوص به خود را دارد.

دید و بازدید

دید و بازدید عید یا عید دیدنی یکی از سنت‌های نوروزی است که در بیشتر کشورهایی که آن را جشن می‌گیرند، متداول است. در برخی از مناطق، یاد کردن از گذشتگان و حاضر شدن بر مزار آنان در نوروز نیز رایج است.

مسابقات ورزشی

برگزاری مسابقات ورزشی عمومی در معابر شهری و روستایی، یکی دیگر از آیین‌هایی است که در برخی از کشورها به مناسبت نوروز برگزار می‌شود. در ترکمنستان، مردان و زنان ترکمن، بازی‌ها و سرگرمی‌های ویژه‌ای از جمله سوارکاری، کشتی، پرش برای گرفتن دستمال از بلندی و شطرنج برگزار می‌کنند. برپایی جنگ خروس و شاخ‌زنی قوچ‌ها از دیگر مراسمی است که در ترکمنستان برگزار می‌شود.^[۳۰]

در استان‌های شمالی افغانستان نیز مسابقات بزکشی به مناسبت‌های مختلف از جمله نوروز برگزار می‌شود.^[۴۲]

طبیعت‌گردی

مردم ایران روز سیزدهم فروردین، به مکان‌های طبیعی مانند پارک‌ها، باغ‌ها، جنگل‌ها و مناطق خارج از شهر می‌روند. این مراسم سیزده‌به‌در نام دارد. از کارهای رایج در این جشن، گره زدن سبزه و گفتن دروغ سیزده است.^[۴۳] مراسم سیزده‌به‌در در مناطق غربی افغانستان ازجمله شهر هرات نیز برگزار می‌شود. با وجودی که روز سیزدهم فروردین در کشور افغانستان جزو تعطیلات رسمی نیست، اما مردم این مناطق برای گردش در طبیعت، عملاً کسب و کار خود را تعطیل می‌کنند. مردم این منطقه همچنین اولین چهارشنبه سال را نیز با گردش در طبیعت سپری می‌کنند.^[۴۴]

علاوه بر این، ساکنان کابل در افغانستان، در طول دو هفته اول سال برای گردش به همراه خانواده به مناطقی که در آنها گل ارغوان می‌روید، می‌روند.^[۴۲]

یکی دیگر از آیین‌های نوروز که در آسیای میانه و کشور تاجیکستان مرسوم است، مراسم گل‌گردانی و بلبل‌خوانی است. گل گردان‌ها از دره و تپه و دامنهٔ کوه‌ها، گل چیده و اهل دهستان خود را از پایان یافتن زمستان و فرا رسیدن عروس سال و آغاز کشت و کار بهاری و آمدن نوروز مژده می‌دهند.

نوروزخوانی

نوروز خوانی یا بهار خوانی یا نوروزی، گونه‌ای از آواز خوانی است که در گذشته در ایران رواج داشته‌است. در حال حاضر رواج این گونه آواز خوانی بیشتر در استان‌های مازندران و گیلان است.^[۴۵] در نوروز خوانی افرادی که به آن‌ها نوروز خوان گفته می‌شود پیش از آغاز فصل بهار به صورت دوره‌گردی به شهرها و روستاهای مختلف می‌روند و اشعاری در مدح بهار یا با ذکر مفاهیم مذهبی به صورت بداهه یا از روی حافظه می‌خوانند. این اشعار اکثرأ به زبان‌های طبری و گیلکی می‌باشد. این اشعار بیشتر بصورت ترجیع بند بوده و توسط یک یا چند شخص همزمان خوانده می‌شود.^[۴۶][۴۷]

منتقدان نوروز

نویسندگان و نظریه پردازانی نیز بوده‌اند که نوروز را آیینی ناپسند و مذموم می‌دانستند. برخی روحانیون پس از انقلاب سال ۵۷ سعی در زدودن نوروز از تقویم ایران کردند.^[۴۸] مرتضی مطهری بزرگداشت چهارشنبه سوری را از آن «احمق‌ها» می‌دانست، و آیین نوروز را «ضد اسلام».^[۴۹] آیت‌الله ابوالقاسم خزعلی نیز گفت: «امیدوارم عیدغدیر جای نوروز را بگیرد».^{[۵۰][۵۱][۵۲][پیوند مرده][۵۳]} پیشتر از این نیز امام محمد غزالی در کیمیای سعادت نوشته بود: «... اظهار شعار گبران حرام است بلکه نوروز و سده باید مندرس شود و کسی نام آن نبرد...».^[۵۴]

در دوران معاصر نیز برخی، مسئولین جمهوری اسلامی ایران را متهم به تلاش در مذهبی کردن نوروز کرده‌اند. بطور نمونه محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور کنونی ایران می‌گوید:

جشن جهانی نوروز

در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد. در این جشن، سران کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند گردهم می‌آیند و این آیین باستانی را گرامی می‌دارند. هر ساله یکی از این کشورها، میزبان جشن جهانی نوروز است.^[۵۶]

روز جهانی نوروز

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامه‌ای روز ۲۱ مارس برابر با ۱ فروردین را در چارچوب ماده ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رسانده و در تقویم خود جای داد، طی این اقدام که برای نخستین‌بار در تاریخ این سازمان صورت گرفت، نوروز ایرانی به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی به رسمیت شناخته شد. ^[۵۷][۵۸]

نخستین بار نوروز ۱۳۹۱ را در صحن عمومی سازمان ملل و یونسکو به میزبانی ایران جشن گرفتند. بان کی مون دبیرکل سازمان ملل پیامی بدین مناسبت صادر کرد.

جستارهای وابستهٔ نوروز
ن • ب • و نوروز رسوم خانه‌تکانی · سفره هفت‌سین · سمنو · حاجی‌فیروز · چهارشنبه‌سوری · آجیل مشکل‌گشا · سبزی‌پلو · سیزده‌به‌در · ننه‌سرما · کوسه برنشین · میر نوروزی بخشی از جشن‌های ایران باستان · جشن‌های زرتشتی · جشن‌های ایرانی مرتبط مهرگان · جشن جهانی نوروز · نوروزنامه · نوروز در میان کردها · نوروز در ایران باستان · جشن آبریزگان ن • ب • و جشن‌های ایرانی نوروز • سیزده‌به‌در • فروردینگان • اردیبهشتگان • خردادگان • تیرگان • امردادگان • شهریورگان مهرگان • آبانگان • آذرگان • یلدا • دیگان • جشن سده • بهمنگان • اسپندگان • چهارشنبه‌سوری • کوسه برنشین ن • ب • و جغرافیای جشن نوروز نوروز در کشورها ایران • افغانستان • تاجیکستان • ترکمنستان • عراق • ترکیه • سوریه • لبنان • جمهوری آذربایجان • ازبکستان • قرقیزستان • قزاقستان • پاکستان کشورهایی که جشنی مشابه نوروز دارند ارمنستان • مصر • چین • زنگبار میراث فرهنگی و معنوی بشر نگاره مراسم پیشکش هدایا به پادشاه ایران در تخت جمشید. برخی از پژوهشگران، این مراسم را به نوروز مربوط می‌دانند. هفت سین wikipedia.com خداییش خودمم نخوندم ولی شماها بخونین به عشق ایران

جغرافیای نوروز

منطقه‌ای که در آن جشن نوروز برگزار می‌شد، امروزه شامل چند کشور می‌شود و همچنان در این کشورها جشن گرفته می‌شود. برخی آیین‌های نوروز در این کشورها با هم متفاوت‌اند. مثلاً در افغانستان سفره هفت‌میوه می‌چینند؛ اما در ایران سفره هفت سین می‌اندازند.

جغرافیای نوروز با نام نوروز یا مشابه آن، سراسر خاورمیانه، بالکان، قزاقستان، تاتارستان، در آسیای میانه چین غربی (ترکستان چین)، سودان، زنگبار، در آسیای کوچک سراسر قفقاز تا آستراخان و نیز آمریکای شمالی، هندوستان، پاکستان، بنگلادش، بوتان، نپال و تبت را شامل می‌شود.^[۲۴]

کردها نیز این جشن ایرانی را در فاصلهٔ میان ۱۸ تا ۲۱ مارس جشن می‌گیریند؛ در هنگام نوروز، کردها با گردهم‌آیی در بیرونِ شهرها، به استقبال بهار می‌روند. در این گردهم‌آیی‌های نوروزی، زنان کرد لباس‌های رنگین پوشیده و «شال‌های پرزرق و برق» بر سر می‌نهند؛ مردان جوان کُرد نیز پرچم‌های سبز و زرد و سرخ را برافراشته و با رقص و پایکوبی گرد آتش، نوروز را پاس داشته و زنده نگاه می‌دارند.^[۲۱]

در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۰۹^[۲۵] (۱۰ فروردین ۱۳۸۸)، پارلمان فدرال کانادا، اولین روز بهار هر سال را به عنوان نوروز (Nowruz Day)، عید ملی ایرانیان و بسیاری اقوام دیگر نامگذاری کرد.^[۲۶][۲۵]

در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ سازمان ملل متحد با تصویب یک قطعنامه در مقر سازمان در نیویورک، عید نوروز را به عنوان روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان به رسمیت شناخت.^[۲۷]

آیین‌ها

خانه‌تکانی

خانه‌تکانی یکی از آیین‌های نوروزی است که مردم بیشتر مناطقی که نوروز را جشن می‌گیرند به آن پایبندند. در این آیین، تمام خانه و وسایل آن در آستانه نوروز گردگیری، شستشو و تمیز می‌شوند.^[۲۸] این آیین در کشورهای مختلف از جمله ایران، تاجیکستان و افغانستان برگزار می‌شود.^[۲۹]

آتش‌افروزی

برگزاری مراسم آتش‌افروزی در میان کردها در شهر استانبول، ترکیه

رسم افروختن آتش، از زمان‌های کهن در مناطق نوروز متداول شده است. در ایران، جمهوری آذربایجان و بخش‌هایی از افغانستان، این رسم به‌صورت روشن کردن آتش در شب آخرین چهارشنبه سال متداول است. این مراسم چهارشنبه‌سوری نام دارد.^[۲۹] پریدن از روی آتش در ایام نوروز در ترکمنستان نیز رایج است.^[۳۰]

همچنین رسم افروختن آتش در بامداد نوروز بر پشت بام‌ها در میان برخی از زرتشتیان (از جمله در برخی از روستاهای یزد در ایران) مرسوم است.^[۳۱]

سفره‌های نوروزی

سفره هفت سین از سفره‌های نوروزی است که در ایران، جمهوری آذربایجان و برخی از نقاط افغانستان رایج است.

سفره هفت سین در تمبر پستی جمهوری آذربایجان

سفره هفت سین در ایستگاه راه آهن تهران - نوروز ۱۳۹۰

سفره‌های نوروزی یکی از آیین‌های مشترک در مراسم نوروز در بین مردمی است که نوروز را جشن می‌گیرند. در بسیاری از نقاط ایران، جمهوری آذربایجان^[۳۲] و برخی از نقاط افغانستان، سفره هفت سین پهن می‌شود. در این سفره هفت چیز قرار می‌گیرد که با حرف سین آغاز شده باشد؛ مثل سیر، سنجد، سمنو، سیب و ...^[۳۳][۳۴] به هفت سینی که چیده می‌شود معانی خاصی نسبت داده‌اند. مثلاً سیب را نماد زیبایی و تندرستی، سنجد را نماد عشق و محبت، و سکه را رزق و روزی گفته‌اند.سفره نوروز از زمانهای کهن بوده اما به این صورت بوده است که سفره ای را پهن می کردند و در بشقابهای سفالی و یا فلزی آنواع آجیلهای خشک شده مانند توت خشک - برگه خشک شده زردآلو و هلو و پختیک(پخته شده و خشک شده لبو)و عسل و سر شیر خشک شده، کلوچه، گعگ (کیک) قطاب و نان سرموکی و ... می گذاشتند تخم مرغ رنگ شده حتما در سفره وجود داشت. در این سفره بعضی چیزها فقط جنبه زیبایی داشت مانند تخم مرغ و آیینه ولی سایر چیزها برای خوردن و پذیرایی میهمانان بودو هر زمان که تمام می شد بلافاصله صاحبخانه ظروف را مجدد برای میهمانان جدید پر می کرد. اما اینکه هفت چیز با نام سین باشد پدیده جدیدی است به نظر می‌رسد گذاشتن هفت جزء آغازشونده با حرف سین در سفرهٔ نوروزی پدیده‌ای است که در اواخر دوره قاجار رایج شده و پیشینهٔ تاریخی ندارد، بلکه توسط رسانه‌ها فراگیر شده است.ضمنا مردم قبل از نوروز به حمام می رفتند و شلوغ ترین روزهای سال گرمابه ها چند روز سال نو بود گرمابه که معمولا با چوب و هیزم در (گرخانه)GOr khaneh یا آتش خانه آب حمام را گرم می کرد حتما یک ذخیره خاص چوب و هیزم را برای روزهای نوروز ذخیره می کرد. شب نوروز همه پلو یا چلو خورش می خوردند بسیاری از خانواده ها سالی فقط یکبار می توانستن چلو خورش بخورند و انهم شب نوروز بود.از این پلو برای فقرا، سلمانی(آرایشگر)و حمامی(مسئول آتش حمام)و برای کدخدای هر محل هم پیشکش می بردند.

پهن کردن سفرهٔ نوروزی در ایران آداب و رسوم خاصی دارد و روی سفره اجزای دیگری به‌ویژه آینه، شمع، و آب نیز حضور دارند. از دیگر اجزای سفرهٔ امروزی می‌شود از ماهی و تخم مرغ رنگ‌شده یاد کرد.

در کابل و شهرهای شمالی افغانستان، سفره هفت میوه متداول است. در این سفره، هفت میوه قرار می‌گیرد، از جمله؛ کشمش سبز و سرخ، چارمغز، بادام، پسته، زردآلو و سنجد.^[۳۳] چیدن سفره‌ای مشابه با استفاده از میوه خشک شده، در بین شیعیان پاکستان هم مرسوم است.^[۳۵]

علاوه بر این، سفره هفت شین در میان زرتشتیان، و سفره هفت میم در برخی نقاط واقع در استان فارس در ایران متداول است.^[۳۴] در جمهوری آذربایجان عدد هفت اهمیتی ندارد و بر روی سفره‌های نوروزی خود، آجیل قرار می‌دهند.^[۳۵]

نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان می باشد و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است. نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.

بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان،^[۱] مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند ۱۳۸۸ (۲۳ فوریه ۲۰۱۰) ۲۱ ماه مارس را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانی به‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد. در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند توصیف شده‌است.^[۲]

پیش از آن در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان میراث غیر ملموس جهانی، به ثبت جهانی رسیده‌بود.^[۳] در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد.

زمان نوروز

هم‌چنین ببینید: مبنای محاسبه روز نوروز و اعتدال بهاری

جشن نوروز از لحظهٔ اعتدال بهاری آغاز می‌شود. در دانش ستاره‌شناسی، اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی در نیم‌کره شمالی زمین به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از صفحه استوای زمین می گذرد و به سوی شمال آسمان می‌رود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده می‌شود،^[۴] و در تقویم هجری خورشیدی با نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین برابر است. نوروز در تقویم میلادی با ۲۰، ۲۱ یا ۲۲ مارس مطابقت دارد.^[۵]

در کشورهایی مانند ایران و افغانستان که تقویم هجری شمسی به کار برده می‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است. اما در کشورهای آسیای میانه و قفقاز، تقویم میلادی متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز آغاز سال محسوب نمی‌شود.^[۶]

واژهٔ نوروز

واژه نوروز یک اسم مرکب است که از ترکیب دو واژهٔ فارسی «نو»(تازه - جدید.اکنون) و «روز»(رووز-رز-روژ در فارسی میانه به چم خورشید و آفتاب هم بکار می رفته امروز معادل the day ) به وجود آمده است. امروزه در فارسی این نام در دو معنی به‌کار می‌رود: ^[۷]

۱) نوروز عام: روز آغاز اعتدال بهاری(برابری شب و روز) و آغاز سال نو
۲) نوروز خاص: روز ششم فروردین با نام «روز خرداد»

ایرانیان باستان از نوروز به عنوان ناوا سرِدا یعنی سال نو یاد می‌کردند. مردمان ایرانی آسیای میانه نیز در زمان سغدیان و خوارزمشاهیان، نوروز را نوسارد و نوسارجی به معنای سال نو می‌نامیدند.^[۸]

واژه نوروز در الفبای لاتین

در متن‌های گوناگون لاتین، بخش نخست واژه نوروز با املای No،Now،Nov وNew Naw و بخش دوم آن با املای Ruz، Rooz و Rouz نوشته شده است. در برخی از مواقع این دو بخش پشت سر هم و در برخی با فاصله نوشته می‌شوند . در تلفظ خراسانی و فارسی میانه آنرا به شکل Newrouz نیروز تلفظ می کرده اند که بسیار شبیه به نیوروز است و ترجمه آن می شود روز جدیدیا همان اولین روز سال نو.

اما به باور احسان یارشاطر بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، نگارش این واژه در الفبای لاتین با توجه به قواعد آواشناسی، به شکل Nowruz توصیه می‌شود. این شکل از املای واژه نوروز، هم‌اکنون در نوشته‌های یونسکو و بسیاری از متون سیاسی به کار می‌رود.^[۹]

پیشینه

منشأ و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست.^[۸] در برخی از متن‌های کهن ایران ازجمله شاهنامه فردوسی و تاریخ طبری، جمشید و در برخی دیگر از متن‌ها، کیومرث به‌عنوان پایه‌گذار نوروز معرفی شده‌است.^[۱۰] پدید آوری نوروز در شاهنامه، بدین گونه روایت شده‌است که جمشید در حال گذشتن از آذربایجان، دستور داد تا در آنجا برای او تختی بگذارند و خودش با تاجی زرین بر روی تخت نشست. با رسیدن نور خورشید به تاج زرین او، جهان نورانی شد و مردم شادمانی کردند و آن روز را روز نو نامیدند.^[۸]

برخی از روایت‌های تاریخی، آغاز نوروز را به بابلیان نسبت می‌دهد. بر طبق این روایت‌ها، رواج نوروز در ایران به ۵۳۸ سال قبل از میلاد یعنی زمان حمله کورش بزرگ به بابل بازمی‌گردد.^[۸] همچنین در برخی از روایت‌ها، از زرتشت به‌عنوان بنیان‌گذار نوروز نام برده شده‌است.^[۸] اما در اوستا (دست کم در گاتها) نامی از نوروز برده نشده‌است.^[۱۱]

نوروز در زمان سلسله هخامنشیان

کوروش دوم بنیان‌گذار هخامنشیان، نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، جشن ملی اعلام کرد. وی در این روز برنامه‌هایی برای ترفیع سربازان، پاکسازی مکان‌های همگانی و خانه‌های شخصی و بخشش محکومان اجرا می‌نمود.^[۱۰] این آیین‌ها در زمان دیگر پادشاهان هخامنشی نیز برگزار می‌شده‌است. در زمان داریوش یکم، مراسم نوروز در تخت جمشید برگزار می‌شد. البته در سنگ‌نوشته‌های به‌جا مانده از دوران هخامنشیان، به‌طور مستقیم اشاره‌ای به برگزاری نوروز نشده‌است.^[۸] اما بررسی‌ها بر روی این سنگ‌نوشته‌ها نشان می‌دهد که مردم در دوران هخامنشیان با جشن‌های نوروز آشنا بوده‌اند،^[۱۱] و هخامنشیان نوروز را با شکوه و بزرگی جشن می‌گرفته‌اند.^[۸][۱۲] شواهد نشان می‌دهد داریوش اول هخامنشی، به مناسبت نوروز در سال ۴۱۶ قبل از میلاد سکه‌ای از جنس طلا ضرب نمود که در یک سوی آن سربازی در حال تیراندازی نشان داده شده‌است.^[۱۰]

در دوران هخامنشی، جشن نوروز در بازه‌ای زمانی میان ۲۱ اسفند تا ۱۹ اردیبهشت برگزار می‌شده‌است.^[۱۲]

نوروز در زمان اشکانیان و ساسانیان

در زمان اشکانیان و ساسانیان نیز نوروز گرامی داشته می‌شد. در این دوران، جشن‌های متعددی در طول یک سال برگزار می‌شد که مهمترین آنها نوروز و مهرگان بود. برگزاری جشن نوروز در دوران ساسانیان چند روز (دست کم شش روز) طول می‌کشید و به دو دوره نوروز کوچک و نوروز بزرگ تقسیم می‌شد. نوروز کوچک یا نوروز عامه به مدت پنج روز، از یکم تا پنجم فروردین گرامی داشته می‌شد و روز ششم فروردین (خردادروز)، جشن نوروز بزرگ یا نوروز خاصه برپا می‌شد.^[۱۱] در هر یک از روزهای نوروز عامه، طبقه‌ای از طبقات مردم (دهقانان، روحانیان، سپاهیان، پیشه‌وران و اشراف) به دیدار شاه می‌آمدند و شاه به سخنان آنها گوش می‌داد و برای حل مشکلات آنها دستور صادر می‌کرد. در روز ششم، شاه حق طبقات گوناگون مردم را ادا کرده بود و در این روز، تنها نزدیکان شاه به حضور وی می‌آمدند.^[۱۳]

شواهدی وجود دارد که در دوران ساسانی سال‌های کبیسه رعایت نمی‌شده‌است. بنابراین نوروز هر چهار سال، یک روز از موعد اصلی خود (آغاز برج حمل) عقب می‌ماند و درنتیجه زمان نوروز در این دوران همواره ثابت نبود و در فصل‌های گوناگون سال جاری بود.^[۱۴]

اردشیر بابکان، بنیان گذار سلسله ساسانیان، در سال ۲۳۰ میلادی از دولت روم که از وی شکست خورده بود، خواست که نوروز را در این کشور به رسمیت بشناسند. این درخواست مورد پذیرش سنای روم قرار گرفت و نوروز در قلمرو روم به Lupercal معروف شد.^[۱۰]

در دوران ساسانیان، ۲۵ روز پیش از آغاز بهار، در دوازده ستون که از خشت خام برپا می‌کردند، انواع حبوبات و غلات (برنج، گندم، جو، نخود، ارزن، و لوبیا) را می‌کاشتند و تا روز شانزدهم فروردین آنها را جمع نمی‌کردند. هر کدام از این گیاهان که بارورتر شود، در آن سال محصول بهتری خواهد داد. در این دوران همچنین متداول بود که در بامداد نوروز، مردم به یکدیگر آب بپاشند.^[۱۳] از زمان هرمز اول مرسوم شد که مردم در شب نوروز آتش روشن نمایند.^[۱۳] همچنین از زمان هرمز دوم، رسم دادن سکه در نوروز به‌عنوان عیدی متداول شد.^[۱۰]

نوروز پس از اسلام

نقشی از جشن چهارشنبه سوری در عمارت چهل ستون

از برگزاری آیین‌های نوروز در زمان امویان نشانه‌ای در دست نیست و در زمان عباسیان نیز به نظر می‌رسد که خلفا گاهی برای پذیرش هدایای مردمی، از نوروز استقبال می‌کرده‌اند. با روی کار آمدن سلسله‌های سامانیان و آل بویه، جشن نوروز با گستردگی بیشتری برگزار شد.^[۱۱]

در دوران سلجوقیان، به دستور جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی تعدادی از ستاره شناسان ایرانی از جمله خیام برای بهترسازی گاهشمار ایرانی گرد هم آمدند. این گروه، نوروز را در یکم بهار (ورود آفتاب به برج حمل) قرار دادند و جایگاه آن را ثابت نمودند.^[۱۱] بر اساس این گاهشمار که به تقویم جلالی معروف شد، برای ثابت ماندن نوروز در آغاز بهار، مقرر شد که حدوداً هر چهار سال یک‌بار (گاهی هر پنج سال یک بار)، تعداد روزهای سال را به‌جای ۳۶۵ روز برابر با ۳۶۶ روز در نظر بگیرند. این گاهشمار از سال ۳۹۲ هجری آغاز شد.^[۱۴]

نوروز در دوران صفویان نیز برگزار می‌شد. در سال ۱۵۹۷ میلادی، شاه عباس صفوی مراسم نوروز را در عمارت نقش جهان اصفهان برگزار نمود و این شهر را پایتخت همیشگی ایران اعلام نمود.^[۱۰]

نوروز از دیدگاه اسلام و تشیع

در اسلام و به ویژهٔ آیین تشیع به نوروز به عنوان روزی خجسته نگاه شده‌است و بر گرامی داشتن آن تأکید شده‌است. از دیدگاه شیعه، نوروز روز ظهور امام زمان است.^{[نیازمند منبع برای روز ظهور امام زمان]} در حدیثی از امام صادق آمده‌است:

نوروز در دوران معاصر

هم‌چنین ببینید: جشن جهانی نوروز

نوروز به عنوان یک میراث فرهنگی در دوران معاصر همواره مورد توجه مردم قرار داشته و هر ساله برگزار می‌شود. البته برگزاری جشن نوروز به صورت آشکار در برخی از کشورها توسط برخی حکومت‌ها برای مدت زمانی ممنوع بوده‌است. حکومت شوروی برگزاری جشن نوروز را در برخی از کشورهای آسیای میانه مانند ترکمنستان، قرقیزستان و تاجیکستان ممنوع کرده بود و این ممنوعیت تا زمان میخائیل گورباچف ادامه داشت. با این وجود، مردم این مناطق نوروز را به‌گونهٔ پنهانی و یا در روستاها جشن می‌گرفته‌اند.^[۱۹][۲۰] همچنین برخی از مردم این مناطق برای جلب موافقت مقامات محلی نام دیگری بر روی نوروز می‌گذاشتند؛ به‌طور مثال در تاجیکستان، مردم با اطلاق جشن لاله یا جشن ۸ مارس سعی می‌کردند که آیین‌های نوروز را بی مخالفت مقامات دولتی به جای آورند.^[۸] همچنین در افغانستان، در دوران حکومت طالبان، برگزاری جشن نوروز ممنوع بود و این حکومت تنها تقویم هجری قمری را به رسمیت می‌شناخت.^[۴] تا پیش از سال ۲۰۰۰ میلادی، نوروز در ترکیه [که توسط کردها برگزار می‌شود] ممنوع و غیرقانونی بود؛ در اغلب مواقع نوروز با بازداشت کردها توسط نیروهای امنیتی ترکیه‌ای همراه بود. در سال ۱۹۹۲ کمینه ۷۰ کُرد در درگیری با نیروهای امنیتی ترکیه کشته شدند. اگرچه امروزه دولت ترکیه نوروز را به عنوان جشن بهار ترکی (به ترکی: Nevruz) جشن می‌گیرد، اما همچنان نوروز به مثابهٔ نمادی نیرومند از هویت کُردی در ترکیه‌است.^[۲۱]

نوروز در سروده‌های فارسی

گویندگان ایرانی از دیرباز تاکنون در وصف نوروز و جشن فروردین که همراه مواهب گرانبهای طبیعت و هنگام تجدید عهد نشاط و شادمانی است، داد سخن داده‌اند و ما در ذیل به برخی از لطایف اشعار فارسی در این موضوع اشارت می‌کنیم:

و هم او در قصیده دیگر چنین گوید:

فرخی ترجیع‌بند مشهوری در وصف نوروز دارد که بند اول آن چنین است:

منوچهری مسمطی در نوروز ساخته که بند اول آن این است:

هم او در مسمط دیگر گفته:

بوالفرج رونی گوید:

مسعود سعد سلمان از عید مزبور چنین یاد کند:

جمال‌الدین عبدالرزاق گفته:

حافظ در غزلی گفته:

هاتف در قصیده‌ای گوید:

قاآنی در قصیده‌ای به وصف نخستین روز بهار گوید:

                                   ((به نام خدا))

بدبختی یعنی چی؟!!! مامانم میگه داریم عین سگ زندگی میکنیم!  وضع زندگی ظاهری من اینه! ولی تو تنهای های من, وقتی به بدبختب هام فکر میکنم, اینا توشون هیچ جایی ندارن! من بدبختی های نه!, سختی هایی به مراتب سخت تر از این دارم! نمیدونم باید برای کدومشون گریه کنم! نمیدونم باید برای کدومشون غصه بخورم! چرا هیچ چیزی خوب نیست؟ واقعا هیچ چیز خوبی وجود نداره یا من کور شدم و خوبی ها رو نمیبینم؟ بدبختی یعنی این؟!!!! نه! همه ی ادما مشکل دارن. از این که دیگران هم مثل من درد میکشن, خوشحال نیستم. چیزی که به من ارامش میده اینه که معنی اینا این نیست که تنها چیز خوبی که دارم, خدا, تنهام گذاشته, رهام کرده, داره اذیتم میکنه! خدایا تنهام نذار. همین طوریش هم گم شدم, تو دیگه بدترش نکن. چرا من اینقدر مشغله ی ذهنی دارم؟! چرا من نمیتونم اروم بگیرم؟! چرا من نمیمیرم؟! خدایا! جوابمو بده. خوابم میاد. ولی هنوز درسم رو شروع هم نکردم! فردا امتحان ترم عربی دارم. الان ساعت 10:30 شبه و ساعت 10:30 صبح باید امتحان بدم. یعنی کمتر از 12 ساعت دیگه! من واقعا از صبح بیدار شدم که بخونم! ولی چرا نشد؟! من حتی یه ذره هم نتونستم! مادرم دلش رو به این خوش کرده که از صبح, کتاب دستم بود. ولی چقدر ساده است!!!!

بغض عجیبی گلوم رو گرفته! گریه کردم, خیلی. ولی کم نشده که هیچ, زیادم شده! دلم میخواد فریاد بزنم. نمیخوام هیچکس صدای فریادمو بشنوه. چون اگرم بشنوه, میدونم که واسش مهم نیست! کاش میشد بخوابم و بیدار شم, ببینم هیچکس دوروبرم نیست. دارم تنهای تنها تو یه جای قشنگ, خیلی قشنگ زندگی میکنم. کاش اونجا میتونستم خدا رو ببینم. کاش میتونستم تنهای تنها بشینم کنارش, بغلش کنم و زار زار گریه کنم. فقط میخوام اون باشه. حتی خودم هم نباشم. من فقط میخوام خدا رو ببینم. چرا خدا اینقدر قشنگه ولی افریده هاش اینقدر زشتن؟!!! خدا دوست دارم. بیشتر از هر چیزی که هست و نیست. به قول کوروش بزرگ:(( به دنبال سرزمینی میگردم که وجود ندارد. زیرا از خواستن هر انچه که وجود دارد, خسته ام! خسته!))

3/10/1389                                                    22:57

عشق صدایی ست که هیچ گاه به گوش نمی رسد ولی گوش را کر می کند

عشق نغمه ی بلبلیست که تا سحر می خواند ولی تمام نمی شود

عشق رنگی ست از هزاران رنگ اما بی رنگ است

عشق نوایی ست پر شکوه اما جلالی ندارد

عشق شروعی ست از تمام پایان ها اما بی پایان است

عشق نسیمی ست از بهار اما خزان از آن می تراود

عشق کوششی ست از تمام وجود هستی اما بی نتیجه است

عشق کلمه ای ست بی معنی ولی هزاران معنی دارد

 زیباترین قلب

http://bad70.tk/

اینجا هوا بارانیست .

پتویم را تا چانه بالا میدهم

و در بستر گرم خویش فرو میروم .

باران ؟

چرا میباری ای آسمان ؟

و چه راحت میباری !

میخواهم گریه کنم .

میخواهم اشک بریزم ولی نمیتوانم .

میخواهم از این لحظات گله کنم ولی به چه کسی ؟

اینجا هیچ کس نیست .

اینجا فقط من هستم و ....

راستی پس تنهایی کجاست؟

مبادا تنها بماند !

http://neginorc600.parsiblog.com/

امشب بغض تنهایی من دوباره می شکند ... چشمانم

بس که باریده دیگر حتی تحمل نور مهتاب را ندارد ...

آخ که چقدر تنهایم ... دل بیچاره ام بس که سنگ صبورم

بوده خرد شده و انگشتانم بس که برایت نوشته خسته

شده است ...

رو به روی آینه نشسته ام آیا این منم ؟ شکسته .... پیر

تنها.... تو با من چه کردی ؟ شاید این آخری زمزمه های

دلتنگی ام باشد و دیگر هیچ نخواهم گفت ....

اما منتظرم انتظار دیدن دوباره ی تو برای من زندگی

دوباره ای است ... پس برگرد ... عاشقانه برگرد

برای همیشه برگرد...

http://royayatalkh.persianblog.ir/

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهیه.اما معنیش رو شاید سالها طول بکشه تا بفهمی !

 تو این کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شیر می خواد!

 تنهایی،چشم براه بودن،غم،غصه،نا امیدی،شکنجه روحی،دلتنگی،صبوری،اشک بیصدا،

هق هق شبونه،افسردگی،پشیمونی،بی خبری و دلواپسی و .... !

برای هر کدوم از این کلمات چند حرفی که خیلی راحت به زبون میاد

 و خیلی راحت روی کاغذ نوشته میشه باید زجر و سختی هایی رو تحمل کرد

 تا معانی شون رو فهمید و درست درک شون کرد !!!

 متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد...

و قبل از همه ی اینها متنفرم از انتظار ...

 از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار متــــــنـــــفــــــرم

http://royayatalkh.persianblog.ir/

سلام...!

خوبین؟ من که خییییییییییییلی خوبم. دیروز و امروز خیلی خوش گذشت.

بیخیال. یادم نبود. دیگه باهاتون حرف نمیزنم. چون شمام باهام حرف نمیزنین. فقط مینویسم

                                  ((به نام خدا))

خسته ام! من هنوزم خسته ام! از وقتی شروع به نوشتن این دفتر کردم تا الان, من همیشه خسته بودم. ولی هنوزم دارم میرم! شاید من ادم بی اراده ای باشم ولی ضعیف نیستم. از این لحاظ به هر دو الگوی زندگیم شباهت دارم. من ادم خستگی ناپذیریم. من همیشه خسته ام ولی هیچوقت به خودم اجازه نمیدم که واقعا خسته بشم. ولی این دیگه اخرین باره. به قیمت جونم, نفسام, زندگیم, همه چیزم, تا تهش میرم. خدایا! گمت کردم! تو رو هرکی دوس داری, فانوسو روشن کن. بدون تو, خودمو گم کردم! خدایا این اخرین باره! میشنوی؟!!! میخوام تا تهش برم. من 40 شب نماز شب میخونم. همه ی نماز قضاهام رو میخونم. تمام تلاشم رو میکنم که 2 تا کار بزرگ دیگه رو انجام بدم. حجابم رو خوب میکنم. نه!!! من دیگه کم نمیارم. اگه شد که شد. اگه نشد دیگه نمیشه که نمیشه که نمیشه! خدایا ممنونم, به خاطر همه چیز.

14/9/1389                                      18:17

فرشته و فرشتگان موجودات فرا انسانی هستند که در بسیاری از ادیان شناخته می‌شوند. طبیعت فرشتگان و امور مرتبط با آنان در ادیان و سنن متختلف، متفاوت است. در یهودیت و مسیحیت و اسلام، آنها معمولاً به عنوان پیام آوران از سوی خدا عمل می‌کنند. آنان همچنین گاهی نقشهای جنگجو و نگهبان را به عهده دارند. نظریات در مورد مختار بودن یا مجبور بودن فرشتگان متفاوت است. همچنین فرشتگان با امشاسپندان در کیش زرتشت (مزدیسنا) قابل مقایسه اند. در حالیکه تظاهر فرشتگان متفاوت است، بسیاری آنان را همچون آدمیان تصویر کرده اند.در باورهای عامیانه فرشته نماد پاکی و خیرخواهی است.

شکل گیری اعتقاد به فرشتگان

بسیاری از محققین سکولار معتقد هستند که مفهوم فرشته توسط دین زرتشتی به ادیان ابراهیمی معرفی شده است.در ابتدای شکل گیری ادیان ابراهیمی، خدا بصورت موجودی بود که در کارهای بشر دخالت می‌کند و آنها را در صورت لزوم بی رحمانه تنبیه می کند. این خدا منعکس کننده طرز فکر انسان کوچ نشین و بدوی آن زمان بود که می توانست شخصاً با انسان صحبت نماید. به مرور تحت تاثیر دین زردشتی خدا موجود آسمانی و فرا سوی دسترس انسانها و بخشنده و مهربان شد. در این هنگام بود که نیاز بود که حد فاصل به انسان و خدا را موجودی مانند فرشتگان پر نماید. از این هنگام انسانها بجای خدا با فرشتگان سخن می گفتند. فرشته مانند جبرئیل یاوحی مسئولیتی دارند

فرشتگان مقرب

فرشتگان مرتبه‌های متفاوتی دارند.فرشتگانی که از همه به خدا نزدیک تر اند، مقرب نامیده می شوند.چهار فرشته مقرب در اسلام عبارت اند از:

• میکائیل
• اسرافیل (فرشته صور)
• جبرئیل (فرشته وحی) که در قرآن با نام روح الامین یا روح القدس نیز آمده است.
• عزرائیل (فرشته مرگ)

فرشته در ادیان مختلف

نمایی از یک فرشته بر روی تاق بزرگ در تاق بستان

• زرتشت:به شش فرشته بلند مرتبه زرتشتی امشاسپندان و به دسته دیگر که مقام پایین تری دارند، ایزد گفته می شود.ایزدان دو دسته اند، ایزدان مینوی و ایزدان دنیوی . تمامی فرشتگان مخلوق اهورامزدا هستند و هر امشاسپند مظهر یکی از صفات‌های او است.

• اسلام:با اینکه فرشتگان (به تعبیر قرآنی "ملائک" جمع "ملائکه") موجوداتی غیر مادی اند به طور معمول با استفاده از تصویر و تمثیل از آن ها یاد شده است.در قرآن کریم، فرشتگان با بال‌های دوگانه، سه گانه یا چهار گانه معرفی شده اند که حکایت از توانایی‌های متعدد آنان دارد.فرشتگان جایگاه و کار معینی دارند و هیچ گاه از فرمان خدا سر باز نمی زنند و میتوانند با چهره انسان، بر پیامبران و برخی از اولیای الهی ظاهر شوند.آنان در زمان‌های گوناگون به یاری مومنان می آیند و آنان را در حل مشکلات یاری می دهند و هنگامی که خداوند آدم را خلیفه خود در زمین گردانید تمامی فرشتگان به جز ابلیس بر او سجده کردند.ابلیس که خود از جنیان بود و با عبادات بسیار به این مقام معنوی رسیده بود، به دلیل تکبر و نافرمانی از بهشت رانده شد. به باور مسلمانان همواره دو فرشته همراه انسان اند که کارهای نیک و بد او را ثبت میکنند.فرشته ثبت کننده کارهای بد در شانه چپ و دیگری در شانه راست قرار دارد.به این دو فرشته در قرآن کرام الکاتبین گفته می‌شود که به معنی دو نویسنده بزرگوار است

• یهودیت:در این دین، فرشتگان به منزله بندگان خدا هستند که دستورات او را در زمین اجرا می کنند.آنان مومنان را حمایت و کافران را تنبیه می کنند و وحی را به انسان‌ها می رسانند.گاهی هم امکان دارد در زمین به شکل انسان ظاهر شوند.

• مسیحیت:در انجیل، در موارد متعددی از فرشتگان صحبت شده است.فرشتگان پیش از انسان آفریده شده اند، مرتبه هایی دارند و محافظ انسان اند.درود فرستادن و به نوعی پرستش بعضی از فرشتگان مانند میکائیل در کلیساهای مسیحی رایج است و از سدهٔ چهارم میلادی، در سرزمین‌های مسیحی نماز خانه هایی برای میکائیل ساخته شده است.

دعای شما میتواند بیماری را

محبوسی را

گرفتاری را

قهر کرده ای را

بی کسی را

غریبی را

به خانه اش برساند

دریغ نکن...

http://mdanesh.blogfa.com/